
“Багш аа, та чинь яаж байна аа” гэсэн мөртөө өөрийн эрхгүй гиншин өөдөөс нь зөөлөн сорон үнсэлцэж байв. Нэгэн хэмээр жигд цохих тусам хоёул уухилан амьсгаадах нь ихсэж,
Багшийнх нь өндөр чийрэг бие үл мэдэг чичирхийлж, Сайхнаагийн хувцсыг нэг нэгээр нь тайлангаа үнсэлтээ нэг ч хором зогсоосонгүй.